Bilim: alıntılar, bilgiler ve düşünceler - 20. sayfa

Bu odada

Konunun yan yollarına sapın.

Kartlar hem konu hem ruh hâli üzerinden birbirine bağlanır. Aşağıdaki sırayı izleyin ya da arşivin komşu bir köşesine geçin.

87Azim

67Dinginlik

468Merak

Q1962

MerakTarih

İdrîsî, II. Rugerro için hazırladığı Tabula Rogeriana’yı, yazılı coğrafya bilgisini yolculardan toplanan anlatılarla yıllarca karşılaştırdıktan sonra 1154’te tamamladı.

İdrîsî Sicilya’daki Norman sarayında diller, ticaret yolları ve birbirinden farklı coğrafya gelenekleri arasında çalıştı. Ortaya çıkan eser, bölgesel haritaları yollar, limanlar, mesafeler ve ekonomiler üzerine metinlerle eşleştirdi; dönemin birçok İslam haritası gibi güneyi yukarıya yerleştirdi. Yön bir uzlaşıydı, asıl iddia ise bilgiyi sınamaktı.

Tabula RogerianaKartı aç

Q1964

MerakTarih

Kangnido; Çin, Kore ve İslam coğrafya bilgisini bir araya getirerek Afrika ile Avrupa’yı gösteren, Doğu Asya’dan günümüze kalan en eski dünya haritalarından biri oldu.

Joseon Hanedanı’nın erken döneminde hazırlanan Kangnido, Doğu Asya’yı büyütürken batıdaki toprakları sıkıştırdı; bu, ölçek kadar önem sırasının da haritasıydı. Yine de Afrika, Arabistan ve Avrupa’nın varlığı; Moğol dönemi bağlantıları ve Çin’e ulaşan İslam haritacılığı üzerinden dolaşan bilgiyi gösterir. Uydulardan çok önce de dünya resmi yüzyıllar ve kıtalar boyunca ortaklaşa kurulabiliyordu.

KangnidoKartı aç

Q1966

MerakBilim

1816 ile 1855 arasında Struve Jeodezik Yayı, 2.820 kilometre boyunca ölçüm noktalarını bağlayarak uzun bir meridyen parçasını ölçtü ve Dünya’nın boyutlarına ilişkin hesabı geliştirdi.

Friedrich Georg Wilhelm Struve’nin nirengi zinciri, Karadeniz’den Kuzey Buz Denizi yönüne uzanıyor; bugün on ülkeye bölünmüş topraklardan geçiyordu. Gözlemciler uzak noktaları görebilmek için tepelere ve kulelere çıktı, dikkatle ölçülmüş tek bir tabanı yüzlerce üçgen boyunca büyüttü. Gezegenin eğrisi; sabır, geometri ve kıta ölçeğinde birbirine aktarılan açık görüşlerden belirdi.

Struve Geodetic ArcKartı aç

Q1967

MerakTasarım

Buckminster Fuller’ın Dymaxion haritası Dünya’yı bir ikosahedronun yüzlerinden açar; başlıca düzeninde kıtaları bölmeden kesintileri okyanuslarda yoğunlaştırır.

Fuller, izdüşümü 1930’lardan itibaren geliştirdi; daha sonra Shoji Sadao ile inceltti. Üçgen yüzler, tek bir ülkeyi merkeze almak ya da küreyi alışıldık yarımkürelere ayırmak yerine farklı düzenlerde açılabilir. En bilinen düzende kesikler büyük ölçüde okyanuslardan geçer, kıtalar Kuzey Kutbu çevresinde görsel sürekliliğini korur. Geometri aynı zamanda bir sav ileri sürer: gezegenin nasıl çerçeveleneceğini siyasi sınırlar belirlemek zorunda değildir.

Dymaxion mapKartı aç

Q1968

MerakTasarım

Kartogram, nüfus, yolculuk süresi ya da emisyon gibi bir değişken haritanın ölçeğine dönüşsün diye coğrafi alanı veya mesafeyi bilinçli olarak çarpıtır.

Geleneksel haritalar görsel gücü fiziksel büyüklüğe verir; geniş ülkeler daha veri okunmadan sayfaya hâkim olur. Kartogram bu sözleşmeyi değiştirir. Küçük ama kalabalık bir bölgeyi şişirip devasa fakat seyrek nüfuslu bir alanı küçültebilir; tanıdık dış hatları orantılı kanıtla takas eder. Yadırgatıcı coğrafya yerinde bir soru sorar: Sayfada asıl ne kadar yer kaplamalı?

CartogramKartı aç

Q1969

MerakSanat

Albert Munsell rengi ton, değer ve kroma göre düzenledi; bir rengin hangi aileye ait olduğunu ne kadar açık ve ne kadar yoğun göründüğünden ayırdı.

Munsell’ın yirminci yüzyıl başındaki sistemi renkleri düzensiz, üç boyutlu bir cisim içinde düşünür. Ton merkezin çevresinde döner, değer koyudan açığa doğru yükselir, kroma ise doygunlukla dışarı uzanır. Eşit numaralı basamakların göze de eşit aralıklarla görünmesi amaçlandığı için sanatçılar, toprak bilimciler, konservatörler ve üreticiler isimlerden fazlasını kazandı: Gözün gördüğünü karşılaştıracak koordinatlar.

Munsell color systemKartı aç

Q1970

MerakBilim

Büyük Trigonometrik Araştırma, Hindistan boyunca taban ölçüleri ve nirengi kullandı; jeodezik hesapları, XV. Tepe’nin o dönemde bilinen en yüksek zirve olduğunu ortaya koydu.

1802’de başlayan araştırmada ekipler hassas aletleri sıcakta, muson yağmurlarında ve dağlık arazide taşıdı. XV. Tepe kuzey ovalarındaki uzak istasyonlardan gözlendi; yüksekliği Dünya’nın eğriliği, atmosferik kırılma ve aletlerin konumu için düzeltildi. Hesaplar, tırmanış yapılmadan bilinen en yüksek zirveyi belirledi. Aynı araştırma Doğu Hindistan Kumpanyası’nın sömürge yönetimine de hizmet ederek araziyi hem bilgiye hem denetime dönüştürdü.

Great Trigonometrical SurveyKartı aç

Q1971

MerakBilim

Marie Tharp, gemilerden alınan derinlik ölçümlerini deniz tabanı kesitlerine dönüştürerek Orta Atlantik Sırtı’nın merkezindeki yarık vadiyi ve levha tektoniğine ilişkin güçlü kanıtı görünür kıldı.

Kadınlar birçok araştırma seferine alınmadığı için Tharp karada, denizden gelen yankı ölçümü sütunlarıyla çalıştı. Kesitleri Atlantik sırtı boyunca uzanan yarığı açığa çıkardı; Bruce Heezen tektonik sonucu önce küçümsedi, ardından deprem verileri onu doğruladı. Tharp dağınık sayıları bir manzaraya çevirerek hareket eden gezegenin artık göz ardı edilememesine yardım etti.

Marie TharpKartı aç

Q1972

MerakBilim

Inge Lehmann’ın 1936’da deprem dalgalarını çözümlemesi, Dünya’nın sıvı dış çekirdeğinin içinde katı bir iç çekirdek bulunduğunu gösterdi.

Sismologlar bazı deprem dalgalarının Dünya’nın sıvı çekirdeğinin oluşturduğu gölge bölgede kaybolmasını bekliyordu; oysa aygıtlar orada zayıf varışlar kaydetti. Lehmann, dalgaların derindeki başka bir sınırdan kırılıp yansıdığını öne sürdü. İç çekirdeği hiç görmedi; gelmemesi gereken ama gelen sinyali titizlikle okuyarak onun varlığını çıkarsadı.

Inge LehmannKartı aç

Q1973

Merakİklim

Eunice Newton Foote 1856’da, karbondioksitçe zengin bir silindirin güneş ışığında sıradan havadan daha çok ısındığını ve sıcaklığını daha uzun koruduğunu bildirdi.

Foote, termometre takılmış iki silindirdeki gazları karşılaştırdı; kapları güneşe koyup sıcaklıklarını kaydetti. Daha çok karbondioksit içeren bir atmosferin Dünya’yı daha sıcak yapacağını düşündü. Makalesini bilim toplantısında Foote’un yerine Joseph Henry sundu. Düzeneği, John Tyndall’ın daha sonra ölçtüğü kızılötesi mekanizmayı yalıtmıyordu; yine de atmosferdeki daha fazla karbondioksitin daha sıcak bir Dünya anlamına gelebileceği sonucu çarpıcı biçimde ileriyi görüyordu.

Eunice Newton FooteKartı aç

Q1974

AzimUzay

NASA’nın ilk Astronomi Şefi Nancy Grace Roman, kurumun uzay astronomisi programını kurdu ve daha sonra Hubble adını alacak teleskobun hayata geçmesinde belirleyici bir savunucu oldu.

Roman 1959’da NASA’ya girdiğinde atmosferin ötesinden yapılan astronomi, olgun bir programdan çok kurumsal bir ihtimaldi. Yörünge gözlemevleri için araştırmacıları, öncelikleri ve finansmanı buluşturdu; büyük bir uzay teleskobunun gerekliliğini yıllar boyunca savundu. Keşif optik ve denklemler kadar, iddialı bir aygıtı sayısız toplantı boyunca hayatta tutabilen kişiye de bağlıdır.

Nancy RomanKartı aç

Q1975

MerakUzay

Beatrice Tinsley, yıldız toplulukları yaşlandıkça galaksilerin renk ve parlaklığının nasıl değiştiğini nicel modellerle göstererek gözlemsel kozmolojiyi dönüştürdü.

Uzak galaksilere bakmak, zamanda geriye bakmaktır; fakat onları karşılaştırmak kendi yıldızlarının nasıl evrildiğini bilmeyi gerektirir. Tinsley’nin modelleri yıldız kuşaklarını, gazı ve ağır elementleri izleyerek galaksi ışığının yaşla değiştiğini gösterdi. Kozmologlar artık galaksileri uzaya serpilmiş değişmez işaretler sayamazdı; her işaret içinde dönüşen bir geçmiş taşıyordu.

Beatrice TinsleyKartı aç

Q1976

MerakBilim

Chien-Shiung Wu’nun kobalt-60 deneyi, zayıf nükleer etkileşimlerin pariteyi ihlal ettiğini gösterdi: Doğa bir süreci ayna görüntüsünden ayırabiliyordu.

Wu’nun ekibi radyoaktif kobalt çekirdeklerini çok düşük sıcaklıkta aynı yönde hizaladı ve beta bozunmasında çıkan elektronları saydı. Elektronlar, parite korunumu gereği simetrik dağılmak yerine çoğunlukla çekirdek spininin yönünün tersine çıktı. 1957 sonucu Tsung-Dao Lee ile Chen-Ning Yang’ın cüretkâr önerisini doğruladı. O yılki Nobel Ödülü onların kuramsal atılımını tanıdı; Wu ile deneysel çalışma arkadaşlarını ise kapsamadı.

Chien-Shiung WuKartı aç

Q1977

MerakBilim

Noether teoremi, bir sistemin eylemindeki türevlenebilir her sürekli simetriyi korunan bir niceliğe bağlar; zamanda ötelemeyi enerjiyle, uzayda ötelemeyi momentumla ilişkilendirir.

Bir deneyin yasaları bugün yerine yarın yapılınca değişmiyorsa enerji; nerede yapıldığına aldırmıyorsa momentum korunur. Emmy Noether 1918’de bu tür sürekli simetrilerle korunan nicelikler arasındaki genel köprüyü kanıtladı. Soyut matematikten doğan bir teorem, modern fiziğin dilbilgisinin parçasına dönüştü.

Emmy NoetherKartı aç

Q1978

AzimBilim

Resmî öğrenimden dışlanan Sophie Germain, dönemin önde gelen bilginleriyle matematik yazışabilmek için Mösyö LeBlanc adını kullandı; daha sonra Paris Akademisi’nin esneklik ödülünü kazandı.

Kadınlar kayıt yaptıramadığı hâlde École Polytechnique’in ders notlarını edinen Germain, çalışmalarını eski bir erkek öğrencinin adıyla sundu. Lagrange imzanın ardındaki yeteneği arayıp buldu ve destekçisi oldu. Sayı teorisi çalışmaları Fermat’nın Son Teoremi’nin önemli bir özel durumunu çözüme yaklaştırdı; titreşen levhalar üzerine çalışması ise tekrar tekrar reddedildikten sonra Akademi’nin 1816 ödülünü kazandı.

Sophie GermainKartı aç

Q1979

MerakBilim

Émilie du Châtelet’nin Fransızca Principia’sı Newton’ı yalnızca çevirmedi; kapsamlı açıklamaları fiziğini berraklaştırdı ve eser hâlâ tam metnin standart Fransızca baskısıdır.

Du Châtelet, Newton’ın yoğun Latincesini Fransızcaya aktardı, matematiği denetledi, kapsamlı açıklamalar ve yorumlar ekledi; projeyi yaşamının sonuna doğru tamamladı. Kinetik enerjinin öncülü sayılan vis viva’nın kütle ile hızın karesiyle orantılı olduğunu da savundu. Onun elinde çeviri ne kâtiplik ne ikincil bir işti; titiz bir bilimsel yazarlık biçimiydi.

Émilie du ChâteletKartı aç

Q1980

MerakBilim

Mary Somerville’in 1834 tarihli On the Connexion of the Physical Sciences kitabı astronomi, fizik, kimya ve jeolojiyi geniş bir okur kitlesi için birbirine bağladı.

Somerville zor bilgiyi sulandırmadı; bağlantılarını açığa çıkardı. Kitabı gök mekaniğinden ışığa, elektrikten manyetizmaya ve Dünya’ya ilerleyerek bir alandaki keşfin diğerindeki soruları nasıl değiştirdiğini gösterdi. William Whewell eseri incelerken İngilizcedeki scientist sözcüğünü türetti. Yeni ad, isim vermesi gereken birliği çoktan sergilemiş bir kitabın ardından geldi.

Mary SomervilleKartı aç

Q1982

MerakUzay

Qing dönemi bilgini Wang Zhenyi, Güneş, Dünya ve Ay’ın tutulmalar sırasında nasıl hizalandığını yuvarlak bir masa, kristal lamba ve aynayla gösterdi.

Wang yalnızca yirmi dokuz yıl yaşadı; yine de astronomi, matematik ve kadınların eğitimi üzerine yazdı. Ay tutulmasını anlatmak için yuvarlak masayı Dünya, tavandan astığı kristal lambayı Güneş, yuvarlak aynayı Ay olarak kullandı. Üçünü astronomi ilkelerine göre düzenleyerek gök geometrisini başka bir gözlemcinin sıradan nesnelerle tekrarlayabileceği bir gösteriye dönüştürdü.

Wang Zhenyi (astronomer)Kartı aç

Q1984

AzimSağlık

Alice Ball, chaulmoogra yağından enjekte edilebilir etil esterleri ayırarak antibiyotiklerden önce Hansen hastalığına karşı mevcut en etkili tedaviyi geliştirdi.

Chaulmoogra yağı cüzzama karşı uzun süredir kullanılıyordu; fakat içildiğinde bulantı yapıyor, ham hâlde enjekte edildiğinde iyi emilmiyordu. Ball, Hawaiʻi Üniversitesi’nde yağ asitlerini ayırıp hekimlerin uygulayabileceği bir biçime dönüştürdü. Yayımlayamadan yirmi dört yaşında öldü; yöntem, onun yazarlığı yeniden ortaya çıkarılana dek başka bir erkeğin adıyla tanıtıldı.

Alice BallKartı aç

Q1985

MerakBilim

Gladys West’in uydu verileriyle yaptığı hesaplamalar, Dünya’nın biçimini tanımlayan matematiksel modelleri geliştirdi; bu çalışma GPS doğruluğunun temel taşlarından biri oldu.

West, ABD Donanması’nın Dahlgren laboratuvarında uydu gözlemlerini işleyen bilgisayar programları yazdı; jeoit, referans elipsoidi ve uydu yörüngesi modellerinin geliştirilmesine yardım etti. Jeoit, yerçekiminin biçimlendirdiği ortalama deniz seviyesini izler; elipsoit temiz bir matematiksel referans sağlar; yörünge hesapları uzay aracını Dünya’ya göre konumlandırır. Bu jeodezik çerçeveler birlikte uydu konumlandırmasını hassaslaştırdı. Bir telefon kendini bulabilmeden onlarca yıl önce hesapları, uydulara çalışacakları daha kesin bir gezegen verdi.

Gladys WestKartı aç

Q1988

AzimBiyografi

Christine Darden, sonik patlamaları tahmin edip azaltan bilgisayar modelleri geliştirdi; mühendislerin süpersonik uçakları yerdeki akustik etkilerini yumuşatacak biçimde şekillendirmesine yardım etti.

Darden 1967’de NASA Langley’ye, mühendisler için hesap yapan son insan bilgisayar kuşaklarından biri olarak girdi. Altı yıl sonra havacılık mühendisliğine geçti ve sonik patlamada birleşen şok dalgalarını modelleyen kodlar yazdı. Çalışması, yerde duyulan gürültünün hızın değişmez bedeli olarak kabul edilmek yerine uçağın geometrisiyle etkilenebileceğini gösterdi. Sonunda sonik patlama grubuna liderlik etti: bir zamanlar yalnızca hesap işi verilen kişi, araştırma sorusunu belirleyen lidere dönüştü.

Christine DardenKartı aç

Q1990

AzimBiyografi

Evelyn Boyd Granville, Vanguard ve Mercury projeleri için yörünge hesaplarının ve bilgisayar prosedürlerinin oluşturulmasına yardım etti; daha sonra Apollo dönemi çalışmalarına matematik desteği verdi.

Granville 1949’da Yale’de doktorasını tamamlayarak Amerika Birleşik Devletleri’nde matematik doktorası alan ilk Siyah kadınlardan biri oldu. IBM’in Vanguard Computing Center’ında gök mekaniği ile erken elektronik programlamanın kesiştiği yerde çalıştı; uzay çağının ilk yıllarında yörüngeleri bir makinenin uygulayabileceği prosedürlere çevirdi. Daha sonra uzun bir matematik eğitimi kariyeri için sınıfa döndü. Çalışması iki yönde ilerledi: denklemler araçları yukarı, öğretmenlik bilgiyi ileri taşıdı.

Evelyn Boyd GranvilleKartı aç

Q1991

MerakBiyografi

Radia Perlman’ın yayılan ağaç algoritması, ağ köprülerinin döngüsüz bir yol üzerinde anlaşmasını sağlar; yedek bağlantıları bir arıza onları gerekli kılana kadar devre dışı bırakır.

Yedek bağlantılar ağı dayanıklı kılar; fakat yönetilmeyen döngüler veri çerçevelerini iletişim çökene kadar dolaştırıp çoğaltabilir. Perlman’ın 1980’lerdeki algoritması, dağıtılmış anahtarların mantıksal bir ağaç seçmesine izin verir; bazı bağlantıları geçici olarak sustururken alternatif rota olarak korur. Topoloji değişirse ağaç yeniden hesaplanabilir. Zarafet hem kurumsal hem matematikseldir: merkezî bir trafik görevlisi olmadan bağımsız makineler işleyen tek bir haritada buluşur.

Radia PerlmanKartı aç

Q1992

MerakBiyografi

Maryam Mirzakhani, Riemann yüzeyleri ile bunların modül uzaylarının dinamiği ve geometrisindeki çığır açıcı çalışmalarıyla 2014 Fields Madalyası’nı kazandı; ödülün ilk kadın sahibi oldu.

Bir Riemann yüzeyi esnek ve eğri bir dünya gibi düşünülebilir; modül uzayı ise böyle bir dünyanın alabileceği çok sayıdaki biçimi kaydeder. Mirzakhani bu uzaylardaki yolları saymak ve düzeni açığa çıkarmak için geometriyi, topolojiyi, olasılığı ve dinamik sistemleri birbirine bağladı. Büyük kâğıt yaprakları üzerinde çizip problem bir peyzaja dönüşene kadar düzeltmesiyle tanınırdı. Madalya tarihte bir ilki işaretledi; matematik ise başkalarının görebildiği alanı genişletti.

Maryam MirzakhaniKartı aç