AzimYaşam öyküsü1.943 / 1.965

Evelyn Boyd Granville, Vanguard ve Mercury projeleri için yörünge hesaplarının ve bilgisayar prosedürlerinin oluşturulmasına yardım etti; daha sonra Apollo dönemi çalışmalarına matematik desteği verdi.

Evelyn Boyd Granville yörüngeyi hesaplıyor

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Granville 1949’da Yale’de doktorasını tamamlayarak Amerika Birleşik Devletleri’nde matematik doktorası alan ilk Siyah kadınlardan biri oldu. IBM’in Vanguard Computing Center’ında gök mekaniği ile erken elektronik programlamanın kesiştiği yerde çalıştı; uzay çağının ilk yıllarında yörüngeleri bir makinenin uygulayabileceği prosedürlere çevirdi. Daha sonra uzun bir matematik eğitimi kariyeri için sınıfa döndü. Çalışması iki yönde ilerledi: denklemler araçları yukarı, öğretmenlik bilgiyi ileri taşıdı.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Evelyn Boyd Granville

Arka plan okuması: Yörünge mekaniğiDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1629

MerakUzay

John Glenn 1962’de Dünya yörüngesine çıkmadan önce elektronik bilgisayarın sayılarına güvenmedi. Yörüngeyi elle hesaplaması için Katherine Johnson’ı istedi — ve o rakamların doğru olduğunu söylerse uçmaya hazır olduğunu belirtti.

Johnson, Langley’de ayrımcılığın sürdüğü bir bölümde çalışan siyah bir matematikçi, NASA’nın ‘insan bilgisayarlarından’ biriydi. Alan Shepard’ın uçuşu, Glenn’in yörüngesi ve sonradan Apollo 11 için yörünge hesapladı ve Apollo 13’ün mürettebatını eve getiren dönüş rotasının çıkarılmasına yardım etti. NASA’da 1986’ya dek çalıştı, 2015’te Başkanlık Özgürlük Madalyası aldı ve geniş çevrelerce ancak yaşamının sonlarında, Gizli Sayılar kitabı ve filminden sonra tanındı.

NASAKartı aç

Q1760

MerakUzay

Güneş yelkenleri itki için güneş ışığının basıncını kullanır; roket yakıtı yerine zamanla birikebilen çok küçük ama sürekli bir itişten yararlanır.

Güneş yelkeni şiirsel duyulur; çünkü neredeyse gerçekten öyledir. Fotonların momentumu vardır; büyük ve hafif bir yelkenden yansıdıklarında ona basınç uygularlar. Kuvvet küçüktür; ama yakıt deposu istemez ve tek bir dramatik yanışla gelmez. Usul usul itmeye devam eder. Uzayda sabır itkiye dönüşebilir.

Solar sailKartı aç

Q1784

AzimUzay

NASA’nın DART görevi 2022’de Dimorphos’a bilerek çarptı ve bir uzay aracının kinetik çarpma yoluyla bir asteroitin yörüngesini değiştirebileceğini kanıtladı.

Gezegen savunması, matematik pratik hale gelene kadar bilimkurgu gibi duyulur. DART bir asteroiti yok etmedi; başka bir asteroitin çevresindeki küçük uyduyu hafifçe itti ve teleskopların değişimi ölçmesine izin verdi. Başarısı önemlidir; çünkü acil durum fikrini kanıtlanmış mühendisliğe çevirdi. İnsanlık bir kez olsun, geleceğin değişmeye ihtiyaç duymasından önce geleceği değiştirmeyi çalıştı.

NASA DART missionKartı aç

Q1785

MerakUzay

NASA’nın Parker Solar Probe aracı, ısı kalkanı ve tekrarlanan yakın geçişlerle Güneş’in dış atmosferinden uçarak güneş rüzgarını kaynağında inceler.

Görev çok temiz bir cesarete sahiptir: Güneş’e daha önce hiçbir uzay aracının yaklaşmadığı kadar yaklaş ve çalışmaya devam et. Parker’ın ısı kalkanı, otonom operasyonları ve döngüsel yörüngesi tehlikeyi ölçüme çevirir. Yalnızca gösterinin peşinde değildir. Güneş rüzgarı ve uzay havası Dünya’daki uyduları, astronotları, elektrik şebekelerini ve iletişimi etkiler; bu yüzden uzay aracının cesareti aynı zamanda pratik bir dinleme biçimidir.

Parker Solar ProbeKartı aç

Q1803

MerakBiyografi

Cecilia Payne-Gaposchkin’in 1925 tarihli tezi, yıldızların büyük ölçüde hidrojen ve helyumdan oluştuğunu gösterdi; başlangıçta dirençle karşılanan bu sonuç modern astrofiziğin temel taşlarından biri oldu.

Payne-Gaposchkin yıldız tayflarına baktı ve çevresindeki varsayımlarla uyuşmayan bir evren gördü. Tezi, hidrojen ve helyumun ezici bolluğunu buldu; ama sonuç o kadar radikal görünüyordu ki kıdemli otorite onu bunu daha temkinli yazmaya itti. Bilim bu tereddüdün içinden sağ çıktı. Genç bir astronom ışığı doğru okumuştu; yıldızların Dünya benzeri ateşler değil, en basit elementlerin kozmik hazneleri olduğu anlaşıldı.

Cecilia Payne-GaposchkinKartı aç

Açık arşivde sıradakiRadia Perlman’ın yayılan ağaç algoritması, ağ köprülerinin döngüsüz bir yol üzerinde anlaşmasını sağlar; yedek bağlantıları bir arıza onları gerekli kılana kadar devre dışı bırakır.Q1991

Evelyn Boyd Granville, Vanguard ve Mercury projeleri için yörünge hesaplarının ve bilgisayar prosedürlerinin oluşturulmasına yardım etti; daha sonra Apollo dönemi çalışmalarına matematik desteği verdi.

Fikrin bağlamı

Kartın ötesine geçin.

Bu düşüncenin izini sürün.

John Glenn 1962’de Dünya yörüngesine çıkmadan önce elektronik bilgisayarın sayılarına güvenmedi. Yörüngeyi elle hesaplaması için Katherine Johnson’ı istedi — ve o rakamların doğru olduğunu söylerse uçmaya hazır olduğunu belirtti.

Güneş yelkenleri itki için güneş ışığının basıncını kullanır; roket yakıtı yerine zamanla birikebilen çok küçük ama sürekli bir itişten yararlanır.

NASA’nın DART görevi 2022’de Dimorphos’a bilerek çarptı ve bir uzay aracının kinetik çarpma yoluyla bir asteroitin yörüngesini değiştirebileceğini kanıtladı.

NASA’nın Parker Solar Probe aracı, ısı kalkanı ve tekrarlanan yakın geçişlerle Güneş’in dış atmosferinden uçarak güneş rüzgarını kaynağında inceler.

Cecilia Payne-Gaposchkin’in 1925 tarihli tezi, yıldızların büyük ölçüde hidrojen ve helyumdan oluştuğunu gösterdi; başlangıçta dirençle karşılanan bu sonuç modern astrofiziğin temel taşlarından biri oldu.