Zaman büyük yazardır. Her zaman kusursuz sonu yazar.

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Chaplin’in gençliğinin kabare dünyasına ağıtı olan Sahne Işıkları’nda (1952) Calvero’nun repliği. Yaşlanan palyaço hikâyesinin nasıl biteceğini seçemez — sönen şöhret, yorulan bir kalp — bu yüzden kalemi zamanın kendisine bırakır. Tesellinin ucunda bir boyun eğiş vardır: Son doğru olacaktır, ama onu yazan biz olmayacağız.