In 1903 a French chemist knocked a glass flask off a shelf. It cracked but held its shape — a film of dried plastic inside had kept the pieces together. Car windscreens have worked that way ever since.
Édouard Bénédictus (1878–1930)
Why it matters
The idea in context
The flask had held cellulose nitrate, which had evaporated and left a clear lining. Bénédictus thought little of it until he read newspaper accounts of drivers badly cut by flying windscreen glass in the new motor cars. He went back to the flask, patented laminated glass, and the motor industry — initially reluctant about the cost — adopted it once the accident figures became impossible to ignore. The same sandwich of glass and plastic is in the windscreen of every car on the road today.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
1903'te Fransız bir kimyager cam bir balonu raftan düşürdü. Çatladı ama biçimini korudu — içindeki kurumuş plastik film parçaları bir arada tutmuştu. Araba ön camları o günden beri böyle çalışıyor.Édouard Bénédictus (1878-1930)
Balonda selüloz nitrat bulunmuş, buharlaşıp saydam bir astar bırakmıştı. Bénédictus, yeni motorlu araçlarda uçuşan cam yüzünden ağır kesilen sürücülere dair gazete haberlerini okuyana dek buna pek önem vermedi. Balona geri döndü, lamine camın patentini aldı ve başta maliyet konusunda isteksiz olan otomotiv sektörü, kaza rakamları görmezden gelinemez hâle gelince onu benimsedi. Bugün yoldaki her arabanın ön camında aynı cam-plastik sandviç var.
Source trail
