Eski diller önce siyahı, beyazı ve kırmızıyı adlandırdı — mavi en sona kaldı ve Homeros onu bir kez bile kullanmadı.

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

1850’lerde, sonradan İngiltere başbakanı olacak William Gladstone, Homeros’un ‘şarap karası deniz’den ve bal rengi göklerden söz ettiğini ama hiçbir şeyi mavi diye anmadığını fark etti. Berlin ve Kay’in sonraki araştırmaları dünya genelinde aynı örüntüyü buldu: Diller renk sözcüklerini şaşırtıcı ölçüde tutarlı bir sırayla edinir ve mavi geç gelir — muhtemelen doğada nadir olduğu ve boya olarak yapması zor olduğu için. Yunanlar maviyi görüyordu; onu çerçeveleyecek gündelik bir sözcükleri yoktu.