Ikigai Daily
Neden önemli?
20. yüzyıl Arap şiirinin büyük seslerinden sayılan Filistinli şair Mahmud Derviş’e (1941–2008) atfedilir. Söz, suçlamayı buruk bir dürüstlükle içe çevirir: Sonradan yakındığımız kaosu bazen kendimiz davet ederiz. Rüzgâra sövmeden önce sorar — pencereyi kim açtı?
Kaynağın izi
Kaynak: Mahmoud Darwish
Arka plan okuması: Mahmud DervişDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.İlgili kartlar
Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.
Q0106Yaralarımız ve kırılıp açılan yerlerimiz, içgörü ile gelişmenin geldiği açıklıklar hâline gelebilir. Mevlânâ ile ilişkilendirilir.
Q0108Gül güzel olduğu kadar canlıdır; canlı olan her şey de bir güçlük taşır. Türk atasözü boş yere acı çekmeyi öğütlemez; olgun sevginin yalnızca hoş tarafı değil, gerçeğin tamamını gördüğünü söyler.
Q0117Genç Tolstoy’un günlüklerinden alaycı bir itiraf — kendi düşüncesiz heveslerinin bir listesi. Savaş ve Barış’tan çok önce, bu tür acımasız ve dürüst bir öz-gözlemi alışkanlık edinmişti; bu bakış sonradan romanlarının itici gücü oldu.
Q0118Bu söz her yerde Rumi (Mevlânâ) adıyla paylaşılır; ancak Mesnevi’nin ya da Divan-ı Kebir’in bilimsel çevirilerinde yer almaz — onu Sufi ruhu taşıyan modern bir söz saymak gerekir. Yine de kurduğu ayrım Mevlânâ’nın dünyasında gerçektir: Sufi şairler için aşk, bütün geleneklerin altındaki akıntıdır; kurumlar ise onun durmadan taşırdığı kaplar.
Q0120Söz, güvenilir bir şiir ya da kitap kaynağı olmadan Bukowski adıyla dolaşır; bu yüzden bir atıf olarak kalır. Yine de onun sert aşk şiirlerini yankılar: Oralarda şefkat asla süslenmez — aşk fiziksel bir iz bırakır ve Bukowski o tortuyu neredeyse herkesten daha dürüst yazdı.