After a walk in the Alps in 1941, George de Mestral grew curious about the burrs stuck to his dog. Under a microscope he found tiny hooks catching in loops of fur — and spent the next decade turning that into Velcro.
George de Mestral (1907–1990)
Why it matters
The idea in context
Most people pull the burrs off and think no more about it. De Mestral, a Swiss engineer, looked closer and saw a fastening system nature had already solved. It took years to work out how to mass-produce hooks and loops in nylon; textile manufacturers thought the idea absurd. He named it from velours and crochet — velvet and hook. It is one of the founding examples of biomimicry, the practice of copying nature's engineering, and it went to the Moon on Apollo spacesuits.
Türkçe
Aynı kart, başka bir dilde.
1941'de Alpler'de bir yürüyüşün ardından George de Mestral, köpeğine yapışan dikenleri merak etti. Mikroskop altında, tüy ilmeklerine takılan minik kancalar buldu — ve sonraki on yılı bunu cırt cırda dönüştürmekle geçirdi.George de Mestral (1907-1990)
Çoğu insan dikenleri koparıp bir daha düşünmez. İsviçreli bir mühendis olan de Mestral daha yakından baktı ve doğanın çoktan çözdüğü bir bağlama sistemi gördü. Kanca ve ilmekleri naylondan seri üretmenin yolunu bulmak yıllar aldı; tekstil üreticileri fikri saçma buldu. Adını velours ve crochet'ten — kadife ve kancadan — koydu. Doğanın mühendisliğini kopyalama pratiği olan biyomimetiğin kurucu örneklerindendir ve Apollo uzay giysilerinde Ay'a gitti.
Source trail
