MerakBilgi1.747 / 1.965

Güney Afrika’daki Rising Star mağara sisteminde bulunan Homo naledi, küçük bir beyni insansı el ve ayaklarla birleştirerek insan evrimine dair eski varsayımları karmaşıklaştırdı.

Rising Star mağarası hominini

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Homo naledi güçlüdür; çünkü ilerlemeyi basit bir merdiven gibi anlatmayı reddeder. Fosilleri bir mozaik gösterir: tanıdık biçimde insansı el ve ayaklar, bizimkinden çok daha küçük bir beyin ve hem eski hem daha geç özelliklerle kurulmuş bir beden. Rising Star keşifleri, evrimin bize doğru düzenli bir yürüyüş olmadığını hatırlatır. İnsanlığa komşu olmanın birkaç yolunun kesiştiği, dallanan ve deneysel bir tarihtir.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Homo naledi

Arka plan okuması: Homo nalediDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1767

MerakEvrim

Ediacara fosilleri, Kambriyen’den önce yaşamış tuhaf yumuşak bedenli organizmaları korur; bunların bazıları bugün yaşayan neredeyse hiçbir şeye benzemez.

Ediacara dünyası, kategoriler konusunda mütevazı olmamızı ister. Organizmalarının çoğu yorgan desenli, yaprak benzeri ya da disk biçimindeydi; yumuşak bedenlerin mikrobiyal deniz tabanına değdiği yerde iz olarak korundular. Bazıları erken hayvanlar olabilir; bazıları ise sınıflandırmalarımızın sınırında durur. Güzellik de bu belirsizliktedir: evrim tanıdık şekillerle başlamadı, önce hâlâ okumayı öğrendiğimiz bir dilde denemeler yaptı.

Ediacaran biotaKartı aç

Q1736

MerakEvrim

Archaeopteryx’in tüyleri ve kanatları vardı; ama dişleri, pençeleri ve uzun kemikli bir kuyruğu da vardı. Temiz bir ‘kayıp halka’ değildir; evrimin düzgün kutulara sığmayı reddetmesidir.

İlk Archaeopteryx iskeleti 1861’de, Darwin’in Türlerin Kökeni eski düzeni sarstıktan hemen sonra duyuruldu. Bedeni iki tartışmayı da aynı anda taşıyordu: kuşa benzeyen uçuş tüyleri, dinozora benzeyen küçük dişler ve kuyruk. Fosilin hâlâ önemli olmasının nedeni budur. Evrim en iyi kanıtlarını, kategorilerimizi fazla dar gösteren canlılarda bırakır.

ArchaeopteryxKartı aç

Q1737

MerakEvrim

Tiktaalik pulları ve solungaçları olan bir balıktı; ama ön yüzgeçlerinde omuz, dirsek ve bileğe benzeyen kemikler taşıyordu. Karaya çıkışın ilk tartışması bir yüzgecin içinde başladı.

Kuzey Kutbu Kanada’sında keşfedilen Tiktaalik, yaşamın büyük eşiklerinden birine yakın durduğu için ünlüdür: sudan karaya geçiş. Hâlâ bir balıktı; fakat kafatası, boynu, kaburgaları ve ön yüzgeçleri sığ suda kendini destekleyebilen bir hayvana işaret eder. Evrim karaya bir anda, hazır biçimde sıçramadı. Çamurlu kenarda, işe yarayan her kemiği teker teker denedi.

TiktaalikKartı aç

Q1738

MerakEvrim

Mitokondri ve kloroplastların, bir zamanlar bağımsız yaşayan bakterilerden gelip daha büyük hücrelerin içine yerleştiği düşünülür. Bazı devrimler, yerleşip kalan ortaklıklardır.

Endosimbiyoz kuramı evrimin ruh hâlini değiştirdi. Doğal seçilim hâlâ önemlidir; ama yaşam yalnızca zamanla cilalanmış rekabet değildir. Bazen bir organizma diğerinin içine girer, orada yaşar ve ilişki öyle derinleşir ki iki taraf da eski hâliyle kalmaz. Hücrelerimizin içindeki enerji merkezleri, bağımlılığın mimariye dönüşebileceğini hatırlatır.

Endosymbiotic theoryKartı aç

Q1739

MerakEvrim

Darwin ispinozları adaptif yayılımı küçük ölçekte gösterir: tek bir atasal hat, birçok gaga biçimi; her biri besin, ada ve şansla uyumlanmıştır.

İspinozlar önemli çünkü Darwin onlarda her cevabı gördü diye değil. Önemliler çünkü sonraki bilim insanları varyasyonu, kalıtımı ve seçilimi gerçek zamanlı izleyebildi. Bir adada gaga yalnızca gaga değildir. Kuraklık, tohum büyüklüğü, rekabet ve şans tarafından biçimlenen bir araçtır. Evrim görkemli olabilir; ama çoğu zaman küçük ayarlamalarla yazar.

Darwin’s finchesKartı aç

Açık arşivde sıradakiYakınsak evrim, akraba olmayan organizmaların benzer özellikleri bağımsız biçimde evrimleştirmesidir; köpek balıkları, yunuslar ve soyu tükenmiş ihtiyozorlardaki akıcı vücut biçimi buna örnektir.Q1795

Güney Afrika’daki Rising Star mağara sisteminde bulunan Homo naledi, küçük bir beyni insansı el ve ayaklarla birleştirerek insan evrimine dair eski varsayımları karmaşıklaştırdı.

Fikrin bağlamı

Kartın ötesine geçin.

Bu düşüncenin izini sürün.

Ediacara fosilleri, Kambriyen’den önce yaşamış tuhaf yumuşak bedenli organizmaları korur; bunların bazıları bugün yaşayan neredeyse hiçbir şeye benzemez.

Archaeopteryx’in tüyleri ve kanatları vardı; ama dişleri, pençeleri ve uzun kemikli bir kuyruğu da vardı. Temiz bir ‘kayıp halka’ değildir; evrimin düzgün kutulara sığmayı reddetmesidir.

Tiktaalik pulları ve solungaçları olan bir balıktı; ama ön yüzgeçlerinde omuz, dirsek ve bileğe benzeyen kemikler taşıyordu. Karaya çıkışın ilk tartışması bir yüzgecin içinde başladı.

Mitokondri ve kloroplastların, bir zamanlar bağımsız yaşayan bakterilerden gelip daha büyük hücrelerin içine yerleştiği düşünülür. Bazı devrimler, yerleşip kalan ortaklıklardır.

Darwin ispinozları adaptif yayılımı küçük ölçekte gösterir: tek bir atasal hat, birçok gaga biçimi; her biri besin, ada ve şansla uyumlanmıştır.