AzimBilgi1.586 / 1.965

Romatoid artrit, Pierre-Auguste Renoir’ın ellerini öyle bozdu ki artık kavrayamıyordu. Sargılı parmaklarına fırça yerleştirilerek yirmi yıl daha resim yaptı.

Pierre-Auguste Renoir (1841-1919)

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

Altmışlı yaşlarında hastalık eklemlerini kaynatıp bükmüştü ve hareket için yardıma ihtiyacı vardı. Asistanları ellerini sarıp parmaklarının arasına fırça yerleştiriyordu; böylece tüm kolunu ve omzunu hareket ettirerek çalışabiliyordu. Öldüğü yıla dek neredeyse her gün resim yaptı ve son on yılında, artık kendi biçimlendiremediğini bir asistanın ellerini yönlendirerek şekillendirdiği heykele de başladı. Acıya rağmen neden sürdürdüğü sorulduğunda, acının geçtiğini ama güzelliğin kaldığını söylediği aktarılır.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: Sanat tarihi

Arka plan okuması: Pierre-Auguste RenoirDaha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1632

AzimSanat

Kanser ameliyatı, Henri Matisse’in şövale başında ayakta duramamasına yol açtı. Durmak yerine yatağından makasla boyalı kâğıt kesmeye başladı — ve hayatının en cesur işini yaptı.

1941’deki karın ameliyatından sonra ona aylar ömür biçildi; sonraki yılları ‘ikinci bir hayat’ diye andı. Ayakta resim yapamayacak kadar güçsüzdü; asistanları guajla boyanmış kâğıtları odasının duvarlarına iğnelerken o, tekerlekli sandalyeden ya da yataktan makasla biçimler kesip yerleşimi yönetti. Buna makasla çizim dedi — çizgi ve renk tek bir kesişte geliyordu. Yetmişli ve seksenli yaşlarında yaptığı bu kesme kâğıtlar, bugün yaptığı en radikal işler arasında sayılıyor.

TateKartı aç

Q1634

AzimSanat

Katarakt, Claude Monet’nin dünyasını çamurlu sarı ve kırmızıya çevirdi. Yine de nilüferleri resmetmeyi sürdürdü ve 1923’teki ameliyat görüşünü geri getirince, yarı kör hâlde yaptığı tuvallere dönüp onları yeniden elden geçirdi.

1912’de tanı konan Monet, renklerin yoğunluğunu yitirdiğini ve kırmızıların çamurlu göründüğünü anlattı; tüplerini etiketlemeye ve paletinde sabit bir sıra tutmaya başladı, böylece gözüyle değil sistemle boyayabiliyordu. O yıllardan kalan bazı tuvaller şaşırtıcı derecede sıcak tonlardadır. On yıl boyunca ameliyata direndi, kalan görüşünü de mahvedeceğinden korkuyordu; sonunda 1923’te bir merceği alındı. Yeniden net görünce bazı işleri yok etti, bazılarını yeniden çalıştı. Büyük Orangerie panoları bu dönemde tamamlandı.

Sanat tarihiKartı aç

Q1685

AzimSanat

On sekiz yaşındaki bir otobüs kazası Frida Kahlo’nun omurgasını, leğen kemiğini ve bacağını kırdı. Alçıya alınmış ve doğrulamaz hâldeyken yatağının üzerine bir şövale kuruldu ve tepeliğe bir ayna yerleştirildi — o da erişebildiği tek konuyu resmetti.

Doktor olmak istemişti. 1925’teki kaza, ömrü boyunca yaklaşık otuz ameliyat gerektiren yaralanmalar ve uzun süreler sırtüstü yatmak bıraktı. Annesi, bir şey görebilsin diye aynayı taktırdı; gördüğü şey kendisiydi ve iki yüz resminin kabaca üçte biri otoportre oldu. Nedeni konusunda açıktı: Kendini resmediyordu çünkü çoğu zaman yalnızdı ve en iyi bildiği konu kendisiydi. Son büyük işini ölümünden sekiz gün önce bitirdi.

Sanat tarihiKartı aç

Q1686

AzimMüzik

Otuz bir yaşında, işitmesini yitirirken Beethoven, kendi canına kıymaya ne kadar yaklaştığını ve onu durduran şeyi anlatan özel bir mektup yazdı: Henüz yapmadığı işler. Tümüyle sağırken beste yapmayı sürdürdü.

Mektup kardeşlerine yazılmış, hiç gönderilmemiş ve ölümünden sonra kâğıtları arasında bulunmuştu. İçinde, duyamayan bir müzisyenin aşağılanmasını, bunun kendisine dayattığı yalıtılmışlığı ve yapmakla yükümlü hissettiği her şeyi üretmeden dünyadan ayrılmanın düşünülemez olduğu kararını anlatır. Yirmi beş yıl daha yaşadı. 1824’te Dokuzuncu Senfoni’nin ilk seslendirilişinde hiçbirini duyamıyordu ve alkışlayan seyirciyi görmesi için döndürülmesi gerekti. Bu satırlar içinizde bir şeye dokunduysa, güvendiğiniz biriyle konuşmaya değer.

Müzik tarihiKartı aç

Q0027

AzimFelsefe

İyi bir kahkaha ve uzun bir uyku en iyi ilaçtır.

Bu İrlanda atasözü basit görünür çünkü insan hayatının iki temel düzenleyicisini söyler: kahkaha zihni gevşetir, uyku beden ve beyni onarır. Tıbbi reçete değil halk bilgeliğidir; ama doğru bir yöne işaret eder.

İrlanda atasözüKartı aç

Açık arşivde sıradakiKatarakt, Claude Monet’nin dünyasını çamurlu sarı ve kırmızıya çevirdi. Yine de nilüferleri resmetmeyi sürdürdü ve 1923’teki ameliyat görüşünü geri getirince, yarı kör hâlde yaptığı tuvallere dönüp onları yeniden elden geçirdi.Q1634

Romatoid artrit, Pierre-Auguste Renoir’ın ellerini öyle bozdu ki artık kavrayamıyordu. Sargılı parmaklarına fırça yerleştirilerek yirmi yıl daha resim yaptı.

Fikrin bağlamı

Kartın ötesine geçin.

Bu düşüncenin izini sürün.

Kanser ameliyatı, Henri Matisse’in şövale başında ayakta duramamasına yol açtı. Durmak yerine yatağından makasla boyalı kâğıt kesmeye başladı — ve hayatının en cesur işini yaptı.

Katarakt, Claude Monet’nin dünyasını çamurlu sarı ve kırmızıya çevirdi. Yine de nilüferleri resmetmeyi sürdürdü ve 1923’teki ameliyat görüşünü geri getirince, yarı kör hâlde yaptığı tuvallere dönüp onları yeniden elden geçirdi.

On sekiz yaşındaki bir otobüs kazası Frida Kahlo’nun omurgasını, leğen kemiğini ve bacağını kırdı. Alçıya alınmış ve doğrulamaz hâldeyken yatağının üzerine bir şövale kuruldu ve tepeliğe bir ayna yerleştirildi — o da erişebildiği tek konuyu resmetti.

Otuz bir yaşında, işitmesini yitirirken Beethoven, kendi canına kıymaya ne kadar yaklaştığını ve onu durduran şeyi anlatan özel bir mektup yazdı: Henüz yapmadığı işler. Tümüyle sağırken beste yapmayı sürdürdü.

İyi bir kahkaha ve uzun bir uyku en iyi ilaçtır.