DinginlikFikir1.338 / 1.965

John Cage’in 4′33″ adlı eseri sessizlikten ibaret değildir; normalde duymadığımız seslere açılmış bir kapıdır.

MoMA

Neden önemli?

Fikrin bağlamı

1952’de ilk kez icra edilen eserde müzisyen bilinçli olarak hiçbir nota çalmaz. O anda salonun kendisi duyulur: öksürükler, sandalyeler, nefesler, dışarıdan gelen sesler, seyircinin huzursuzluğu. Cage’in radikal fikri şuydu: Sessizlik boş değildir; dikkat değişince dünya sesle dolar.

Kaynağın izi

Kartın ötesine geçin.

Kaynak: MoMA

Arka plan okuması: 4'33"Daha güçlü bir kaynak bulunduğunda atıf ve bağlamı güncelliyoruz. Düzeltmeleri editör sayfasından paylaşabilirsiniz.

iPhone uygulamasında aç Editoryal yaklaşım

İlgili kartlar

Bu kartlar yukarıdaki fikirle bir konu ya da ruh hâli paylaşıyor. Rota kişiselleştirilmiş değil, editoryal.

Q1386

DinginlikSanat

Endonezya gamelanı tek baskın solistten çok birbirine geçen parçalardan kurulur; güzellik kolektif zamanlamadan doğar.

Gamelan toplulukları metalofonlar, gonglar, davullar ve başka çalgılarla katmanlı örüntüler kullanır. Hiçbir tek parça bütün anlamı taşımaz; doku parçaların nasıl oturduğuna bağlıdır. Öne çıkan bireycilikten farklı bir müzikal zekâ modeli sunar. Koordinasyon virtüözlük olabilir.

UNESCOKartı aç

Q1416

MerakTarih

Griot, Batı Afrika’da hikâye anlatıcısı, müzisyen, şair ve sözlü tarih taşıyıcısı olan kişidir.

Sahel ve Mande geleneklerinde griotlar soy bilgilerini, destanları, övgü şarkılarını ve toplumsal hafızayı kuşaktan kuşağa aktarır. Yazılı arşivin olmadığı ya da sınırlı kaldığı yerlerde tarih, eğitilmiş bir hafıza ve güçlü bir insan sesiyle yaşayabilir.

The Metropolitan Museum of ArtKartı aç

Q1446

DinginlikSanat

Kintsugi, kırılmış seramiği urushi lake ve altın gibi değerli metal tozlarıyla onarır; çatlağı saklamak yerine nesnenin görünür tarihine katar.

Bu gelenek bazen kolay bir teselliye indirgenir, ama zanaatin kendisi yavaş ve maddidir: kırık kenar, lake, bekleme süresi, dikkatli birleşme. Gücü, nesneyi hiç kırılmamış gibi göstermeye çalışmamasından gelir. Nesne hayatına devam eder; onarım da artık onun kimliğinin bir parçasıdır.

Smithsonian Institution / New Orleans Museum of ArtKartı aç

Q1486

DinginlikSanat

Tibetli Budist keşişler, günler ya da haftalar boyunca tane tane karmaşık kum mandalalar oluşturur; sonra onları törenle süpürüp kumu akan suya dökerler.

Yıkım bir kaza ya da kayıp değil, asıl meseledir: Eser, geçicilik üzerine bir meditasyondur ve onu bırakmak sanatın bir parçasıdır. Güzelliğin hiçbir yanı boşa gitmez; o zaten hiçbir zaman saklanmak için yapılmamıştır. Sanatı, geriye ne kaldığıyla ölçen bir kültürde bu, sessiz ve radikal bir fikirdir — bir şeyin tümüyle değerli olup yine de salıverilebileceği.

Tibetan Buddhist art (sand mandala)Kartı aç

Q1726

DinginlikMüzik

John Cage’in 4′33″ eseri, icracıdan bilinçli ses üretmemesini ister; öksürükleri, yağmuru, kıpırtıları ve odanın kendisini müziğe çevirir.

İlk seslendirilişte David Tudor piyanonun başına oturdu ve nota çalmadan üç bölümü işaretledi. Eser çoğu zaman sessiz diye anılır; tuzak da budur: Sessiz oda yoktur, yalnızca davetsiz ses vardır. Cage dikkati besteciden dinleyiciye taşıdı. Müzik başka bir yerden gelsin diye beklemeyi bıraktığınızda eser başlar.

John CageKartı aç

Açık arşivde sıradakiEndonezya gamelanı tek baskın solistten çok birbirine geçen parçalardan kurulur; güzellik kolektif zamanlamadan doğar.Q1386

John Cage’in 4′33″ adlı eseri sessizlikten ibaret değildir; normalde duymadığımız seslere açılmış bir kapıdır.

Fikrin bağlamı

Kartın ötesine geçin.

Bu düşüncenin izini sürün.

Endonezya gamelanı tek baskın solistten çok birbirine geçen parçalardan kurulur; güzellik kolektif zamanlamadan doğar.

Griot, Batı Afrika’da hikâye anlatıcısı, müzisyen, şair ve sözlü tarih taşıyıcısı olan kişidir.

Kintsugi, kırılmış seramiği urushi lake ve altın gibi değerli metal tozlarıyla onarır; çatlağı saklamak yerine nesnenin görünür tarihine katar.

Tibetli Budist keşişler, günler ya da haftalar boyunca tane tane karmaşık kum mandalalar oluşturur; sonra onları törenle süpürüp kumu akan suya dökerler.

John Cage’in 4′33″ eseri, icracıdan bilinçli ses üretmemesini ister; öksürükleri, yağmuru, kıpırtıları ve odanın kendisini müziğe çevirir.